31 شهریور

برق شهر خاموش شده بود.

از در و دیوار شهر انرژی منفی ای بود که به رگهای مردم تزریق میشد.

مادر نگران و سراسیمه من و برادرانم را در تاریکی نشاند و برایمان حرف زد.

حرفهایی که به تبع سن و سالم درک درستی از آنها نداشتم!

اما اولین تجربه شنیدن حوادث ناگوار در زندگیم بود.

برای اولین بار معنای واژه جنگ و خونریزی را شنیدم.

دو واژه عراق و صدام در ذهنم برابر شد باتمام بدیهایی که در عالم کودکی قادر بودم از آنها نام ببرم.

31 شهریور 59....

چقدر زود گذشت...